"زحمت خبرهاي خارجي را همكارم... كشيدند و اكنون ديگر همكارم... خبرهاي خانواده را به اطلاع مي رساند." این گفته یک گوينده خبر است.
واقعيت آن است كه اگر ارتباط جمعي بر مبناي رنج و زحمت از جانب فرستنده پيام باشد، گيرندگان پيام نيز دچار چنين حالتي خواهند شد و درك آسان و موثر پيام ها مشكل خواهد شد.
گويندگان خبر علاوه بر تكيه بر استعداد فردي ، مهارت ها و ويژگي هاي صوتي و تصويري خود در اجراي برنامه هاي خبري بايد به اين نكته نيز توجه كنند كه ارتباط گر هستند و نبايد حتي در لفظ و تعارف به اين ارتباط آسيب برسانند.
خبرهاي راديو وتلويزيون نه براي خوانندگان، بلكه براي شنوندگان و بينندگان نوشته مي شود.
آنچه از اين دو رسانه پخش مي شود زود گذر است و برگشتني نيست، پس خبرنگاران و دبيران خبر اين دو رسانه بايد اخبار را واضح و ساده بنويسند تا هنگام پخش براي شنوندگان و بينندگان به آساني قابل درك باشد.
بر عكس خوانندگان روزنامه ها يا كاربران آنلاين، مخاطبان اخبار راديو و تلويزيون امكان بازگشت ندارند؛ يعني واژه ها ، عبارات و جملات خبر را بايد در همان زماني كه پخش مي شود، درك كنند زيرا تكرار نمي شوند و شنوندگان و بينندگان نيز در همان لحظه نمي توانند درخواست تكرار كنند.
هر چند كه در پايان برخي بخش هاي خبري، خلاصه اي از اخبار مهم پخش مي شود و يا حتي در بخش هاي ديگري خبري مي توان مطالب از دست رفته را پيگيري كرد اما باز تاكيد بر اين نكته ضروري است كه واژه ها در پخش راديويي و تلويزيوني يك بار گفته مي شوند و برگشتني نيستند.
در همين زمينه :
- واضح نویسی در رادیو
● چهارشنبه 16 خرداد1386 |